Fietsen en quokka’s op Rottnest Island voor de kust van Frementle

---

In december 1696 zeilde Willem de Vlamingh met zijn schip de “Geelvinck” en drie andere vaartuigen langs de westkust van “Nieuw Holland” (nu Australië), op zoek naar het vermiste schip de “Ridderschap van Holland” in zinderende hitte die de vermoeide bemanning teisterde. Op 30 december ontdekte De Vlamingh een eiland dat hij “Rotte Nest” noemde, vanwege de vele quokka’s die hij aanzag voor grote ratten; het onbewoonde eiland met zijn dichte begroeiing en rode aarde had een unieke, bijna buitenaardse uitstraling en de geharde bemanning verkende het, al vonden ze geen sporen van het vermiste schip. Desondanks droeg deze expeditie significant bij aan de Europese kennis van de Australische kustlijn, en Rottnest Island herinnert nog altijd aan deze eerste ontmoeting tussen de Nederlanders en de unieke Australische fauna, wat een belangrijke stap was in de cartografie van dit grotendeels onontdekte continent.

In juli 2025 voeren Sven, Fida, Yela en Niva op de SeaLink, vanuit de haven van Frementle in een half uurtje naar de haven van Rottnest Island. De Aboriginals noemen het eiland Wadjemup. Tegenwoordig is het een toeristisch eiland, met geasfalteerde wegen voor alleen fietsers en een paar auto’s en bussen. Er is een dorpje in de Thomson Bay met winkeltjes, restaurantjes en een aantal hotels, appartementen en huisjes om te huren.

Gelukkig was het nog een zonnige dag, redelijk warm rond de 18 graden en bijna geen wind, morgen gaat het weer flink omslaan en zullen de veerboten naar het eiland niet varen.

Toen we aankwamen liepen we meteen naar een fietsverhuur bedrijf: Pedal en Flipper. We huurden 4 fietsen en gingen op pad. Fida had op internet al gelezen over een mooie route dus we gingen meteen aan de slag. Nog geen 20 meter verder zagen we al onze eerste quokka. Het zijn echt mini walibi’s. Prachtige beestjes die gewoon blijven zitten op de weg, of bij een fietsenstalling zitten te slapen. Ze zijn mensen gewend en weten dat iedereen ze met rust laat. Want wordt heel duidelijk van de toeristen verwacht. Niet voeren, aaien of vastpakken.

We fietsen verder en namen de gele route van onderstaande kaart. We kwamen langs prachtige plekken. Zoals een oude pier die gebruikt werd in de tweede wereldoorlog, om bevoorradingen te brengen voor de soldaten op het eiland. Er was een groot kanon geplaatst, om de eventuele Japanners op tijd kapot te kunnen schieten. Ook kwamen we langs Henrietta Rocks. Hier lagen ook echt rotsen op het strand. Ondanks dat het 17 graden was, was het prachtig weer en helder water!

Het eiland is aan de zuidkant is goed heuvelachtig vanwege de duinen. Dus het was best pittig sommige stukjes met de fiets. Vooral Yela had het er even zwaar mee en was flink aan het mopperen dat hard werken was. Uiteindelijk mag ze trots op zichzelf zijn. Niva daarentegen fietsen zonder te mopperen overal naar toe.

We genoten van de uitzichten over het water, de baaien, het lage groene van de struiken en de vuurtoren. Vooral naar de Wadjemup vuurtoren was een hele stijl klim, naar het hoogste punt van het eiland. We werden getrakteerd op ijsjes, drinken en een prachtig uitzicht. De vuurtoren was gebouwd door gevangenen, zoals zoveel hier in de omgeving. Er was eerst een kleine vuurtoren gebouwd, waar ze 9 jaar over hadden gedaan. De grotere broer was in 12 maande klaar en heeft tegenwoordig een lamp met een waarde van 1.300.000 kaarsen.

Hierna fietsen we weer verder, nu meer over het binnenland van het eiland, waar zich ook allerlei meren bevinden. Het was warmer geworden ondertussen en de vesten konden uit. We kwamen toen langs De Vlamingh Lookout. Hierop stond een kalkstenen gebouw met daarop een paar plakkaten met tekst over de geschiedenis van het eiland. Een interessant stukje geschiedenis gekoppeld aan Nederland. Na wat foto’s fietsen we weer verder.

We kwamen in the settlement, hier zagen we veel quokka’s en we maakten nog wat leuke foto’s met deze mini walibi’s. Niva vond nog even tien dollar!

Hierna gingen we nog wat eten met uitzicht op zee en in de verte de hoge wolkenkrabbers van Perth. Helaas was de dag toen alweer bijna om. We brachten de fietsen terug, met helm, want dat is verplicht hier. Daarna gingen de meiden nog in de winkeltjes kijken en Sven chillde op het gras tussen nog wat quokka’s in de zon. De meiden kwamen terug met mooie tasjes van Rottnest Island die ze zelf kunnen inkleuren. Helemaal blij.

Vervolgens op de boot terug naar Frementle. Gelukkig was het water rustig, want morgen wordt er storm voorspeld. Het was lekker zonnig gelukkig nu. We wilden nog een bootschapje doen bij de Coles, de supermarkt, maar die ging al dicht om 17.00 uur! Dus toen maar naar de IGA.

In het hostel maakten we in de keuken ons eten. Helaas was er weinig aanspraak met andere backpackers, omdat de meeste allemaal op hun smartphone zitten te kijken of te videobellen. Niet zo gezellig als vroeger, waarbij iedereen met iedereen aan het kletsen was. Na het eten waren we moe. Lekker naar de kamer. Daar nog wat rommelen en toen lekker slapen. De meiden liggen naast elkaar bovenop in het stapelbed.

Het was echt een mooie dag geweest met weer nieuwe belevenissen en ontdekkingen. Morgen doen we rustig aan, want het wordt toch slecht weer. Maandag de camper ophalen!