Lange reis naar Newcastle

Daar zitten we dan. In de keuken van een ouderwets backpackers hostel in Newcastle. The YHA Newcastle Beach bevindt zich in een historisch pand. Ooit was het een ‘mens club’, verpleegstershuis en nu dus een hostel. We eten wat gebraden kip, een stuk stokbrood en gebak dat Therese voor ons achterliet in het hostel. Het was jammie jammie. Erg fijn na zo’n lange reisdag om wat te eten voor het slapen.

Snelle check in

Donderdagochtend reden we in tien minuten van ons hotel naar de gereserveerde parkeerplaats bij Brussel Airport. De check-in ging razendsnel. Het meenemen van krukken wierp direct zijn vruchten af. De meiden ‘spelen’ om de beurt dat ze iets mankeren aan hun been en we mogen overal in de snelle rij. In het begin leggen we nog uit dat het alleen uit voorzorg meegenomen wordt, maar telkens krijgen we het antwoord dat we gewoon moeten zeggen dat het echt zeer doet. Hihi.

Lange vluchten

De hele reis verloopt voorspoedig. Naar Doha is het 6 uur vliegen. Daar moeten we ons ongeveer 3 uur vermaken en dat lukt best goed wanneer Sven een mooie jungle ontdekt waar we even lekker kunnen zitten. Om 20:00 uur lokale tijd stappen we in de dubbeldekker van Qatar naar Sydney. Deze vlucht duurt ‘iets’ langer, namelijk 14 uur en Niva en Sven slapen veel. Yela en Fida een stuk minder en dan duurt zo’n vlucht best lang. Maar het is voor een goed doel… 😉

Lokale tijd 17:20 uur landen we met ondergaande zon op Sydney Kingsford Airport. Ook daar werken de krukken als een tierelier. Waar we twee jaar geleden bijna 1,5 uur in de rij stonden voor de paspoortcontrole, werden we deze keer uit de rij gehaald en helemaal vooraan gezet. De bagage lag al snel op de band en ondanks alle goederen die we aan te geven hebben (kaas, appeltaartmix en stroopwafels voor de familie) mochten we zonder check doorlopen. Direct door naar de exit. Dat is een meevallertje.

We zijn in Australië!

Eenmaal buiten hebben we de e-sim geregeld bij Telstra, de Australische KPN met goede ontvangst aan de westkust, zodat we het verhuurbedrijf van onze huurauto deze week (Bargain Car Rentals) konden bellen om de shuttle aan te vragen. Binnen 10 minuten stond er een busje voor ons klaar om ons naar het verhuurbedrijf te rijden waar alles ook weer binnen 10 minuten geregeld is. We kregen een mooie Haval, een Chinees merk, mee met allerlei handige snufjes. Sven reed Sydney uit en onderweg begon de auto plotseling te piepen. Uiteindelijk begrepen we dat er een sensor is die gericht is op Svens gezicht. Wanneer hij te lang naar de zijkant kijkt, geeft de auto het signaal dat hij op de weg moet letten. Ook stuurt de auto bij wanneer Sven buiten zijn baan komt of te dicht bij zijn voorganger komt.
Onderweg belden we nog met Therese, ze wilde met Rudy op ons wachten bij het hostel, maar het wordt te laat. Wel laat ze een goodiebag voor ons achter met allerlei lekkers voor als we nog trek hebben na de lange reis. Heerlijk!

Eenmaal aangekomen in het hostel gooiden we de tassen neer, stoeiden nog even met een cijferslot waarvan de code veranderd is en gingen daarna douchen en eten. Heerlijk om morgen iedereen weer te zien. Er zijn al allerlei plannen gemaakt om de familie te ontmoeten en we hebben zelf ook nog wat dingen die we graag willen doen hier in Newcastle. We zullen ons niet vervelen. Maar eerst…. heerlijk slapen in een hostel vol met vreemde geluiden.