Vrijdag 1 augustus, Coral Bay. Ik was al een beetje wakker. Yela hoor ik uit hun slaapcompartiment zachtjes over het trappetje naar beneden stappen. “Pap, ga je je aankleden, we gaan de zonsopgang bekijken.” Oh ja, dat hadden we de avond van te voren afgesproken. 7.00 am gaat de zon op. Dus snel trokken we wat warme kleren aan, want in de ochtend is het nog frisjes hier.
Hand in hand liepen we over het zandpad naar de duinen met uitzicht op Coral Bay. Nog vrijvend in onze oogjes van het slaap, zagen we samen hoe de zon beetje bij beetje het landschap veranderde in een prachtige diep roze/oranje gloed. Geweldig om samen te zien! Het water voor ons was kraak helder en we keken zo naar de bodem. Daar zwommen allerlei kleine vissen. Een goed begin samen aan een nieuwe dag.

Terug bij de camper waren Niva en Fida ook wakker. Na het ontbijt maakten we een wandeling naar de Shark Sanctuary. Dit weet ik nog van 18 jaar terug. Het is 20 minuutjes lopen langs het water. Onderweg kwamen we nog een grote krab tegen. Wel zielig, hij miste één arm. Het is een baaitje met heel laag water. Een perfect veilig plek voor kleine haaitjes om veilig rond te zwemmen. We hoopten wat haaitjes te kunnen zien. Ik weet dat ik er toen heel veel had gezien. Helaas was dit nog niet het goede seizoen.
Wel een prachtige ochtend wandeling. Toen we terug liepen zagen Yela en Niva weer de krab, die was wakker geworden en liep een beetje rond. Een Australiër op het strand zei dat z’n arm waarschijnlijk nog wel terug gaat groeien…

Daarna nog even bij de Visitor Center gekeken en allerlei mooie folders en een gratis mooi informatieboekje over de walvishaai gekregen. Want daar hopen we nog mee te gaan snorkelen over 2 dagen.
We hadden ook gehoord dat er een heerlijke bakker in dit afgelegen toeristische minidorpje is. Daar haalden we wat heerlijke jammies. Yela en Niva vonden het nogal machtig, dus we bewaarden de helft voor later.
Vervolgens reden we twee uurtjes noordelijk naar Exmouth.
Opvallend deze keer in het landschap. We zagen honderden termieten heuvels in het glooiende landschap! Prachtig!
In Exmouth wat boodschapjes gedaan en geluncht. Wow, wat is er een hoop bijgebouwd hier!

Daarna reed Fida het volgende stuk naar Yardie Homestead.
Onderweg zagen we iets heel opvallends. Een stuk of 26 schotelantennes en een stuk verder gigantische antennes van meer dan 300 meter hoog. Ik herinnerde mij deze toen ook gezien te hebben. Een bijzonder gezicht zo in dit verlaten gebied. Ik zocht op wat het is: communicatietorens voor lage frequenties, zodat er contact kan zijn met onderzeeërs. Het blijkt door het leger van de VS in de jaren 70 gebouwd te zijn. Heel Exmouth is ontstaan omdat het leger van de VS hier een haven begonnen was als bevoorradingspunt voor onderzeeërs. Tegenwoordig is het leger van de VS hier niet meer actief, maar de installaties worden nog gebruikt door een Australisch bedrijf.
Maar goed, we reden naar Yardie Homestead gelegen in het Cape Range NP, daar huurden we flippers en wat snorkels en 3 spagetti’s om op te drijven. We gingen samen snorkelen bij Lakeside Sanctuary Zone. Eerst even wat fruit gegeten bij de camper.

Het snorkelen was voor Niva nog wat spannend. Ze wilde alleen in het ondiepe snorkelen. En hoe goed we ook onze best deden om d’r stapje voor stapje verder naar het diepe, en het koraal en de vissen, te krijgen. Het lukte niet. Accept reality as it is, hebben we ooit eens geleerd. Dus Fida ging eerst met Yela. Eerst iets van 50 meter van het strand zwemmen en hup, je bent al bij het koraal! Zo makkelijk gaat het hier. Daarna ging ik zelf nog een rondje snorkelen. Prachtig! En het water is zo helder blauw!
Daarna chillen tussen de duinen langs het strand. Er stond aardig wat wind, dus daar zaten we lekker uit de wind! 😉

De meiden begonnen in het zand een kunstwerk te bouwen met allerlei stenen en koraal dat we vonden in het zand. Niva vond nog een groot stuk van een ooit nog veel grotere schelp. Ze was er trots op.
Yela wat jaloers en dat werd een ruzietje tussen de zussen. Ja dat hoort er ook wel eens bij.
Gelukkig liepen ze een half uurtje later alweer hand in hand terug naar de camper over het strand.

’s Avonds bij Yardie Homestead geslapen. Wat een sterren zagen we hier! Er is hier geen lichtvervuiling! Je kunt de Melkweg prachtig zien! Naast ons zat een jong vriendelijk Australisch stel met een schattig kleine camper. Ze vroegen of we Nederlands waren, want het geluid deed d’r denken aan d’r moeder. Toevallig waren allebei hun ouders Nederlands. Zelf spraken ze geen Nederlands.
Ze gaven ons een tip om Yardie Creek Boattour te doen. We keken op de website, om 11 uur was er nog plek! Dus huppakee, geboekt. Dat gaan we dus morgen doen! En naar Turquoise Bay!
1 reactie
Sietske · 15 augustus 2025 op 12:00
Wat mooi dat jullie nog steeds dingen uit de meditatiecursus kunnen halen en gebruiken.